
Üretici hayal kırıklığı yaşıyor.
Fındık ölüyor hükümet sessiz.
Özellikle 1930'lardan 1980'lere kadar Türkiye'nin en önemli döviz kaynaklarından biri fındıktı.
1930-1950'ler Cumhuriyetin ilk yıllarında sanayileşmek için dışarıdan makine, petrol, buğday almamız gerekiyordu. Elimizdeki en değerli döviz getirici ürünlerden biri de Karadeniz fındığıydı. İhracat gelirleriyle dış borç taksitleri ödeniyordu.
1980'ler Borç krizinin en yoğun olduğu dönemde de yine fındık, çay, tütün gibi tarım ürünleri ihracatıyla gelen dövizle borç çevriliyordu.
"Ne olduda fındıktan vaz geçildi "
Millet vekilleri 5 doların üstünde fiyat verdik deyip ürünün kalitesizliğinden bahsediyor geçen yıl serbest piyasada 340 lirayı gören fındık eflasyon oranında zam beklerken verilen fiyat durumun vahemetini açıklıyor.
Mazot,gübre, ilaçlama fındık altı temizliği ve yevmiyenin durumuna bakılmaksızın verilen fiyatı güzellemeler ile savunan vekiller, belediye başkanları, ilçe ve il başkanlarıyla güzel pozlar verip halkın içıne girmeden geri dönüyorlar.
Üretici sadaka istemiyor,emeğinin ve alınterinin hakkını istiyor.
Üretici maadur olursa köyünde kalamaz.Esnaf ve sanaatkarlarımızda bu durumda ticaret yapamaz.
Hayvancılık ve tarımda desteklenmez ise devlet köylüyü korumaz ise köylü köyüne dönemez, köyünde kalamaz.
Üretici seçim zamanı hatırlanmak istemiyor, planlı ve sürdürebilir,milli bir tarım politikası istiyor.
İslam Baytürk Araklı Anahtar Parti İlçe Başkanı













Yorumlar (0)